พี่เหม่ง's profilem r 4 e v e rPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
m r 4 e v e r
|
February 28 มิตรรักนักเป่าเช้ามืดของวันอาทิตย์ที่ 25 ก.พ. เวลาประมาณ 0.45 น.
ขับรถไปเส้นข้างสวนจตุจักร มุ่งหน้าไปทางหมอชิตใหม่
ก็เจอด่านตรวจขนาดใหญ่ ตำรวจที่ทำหน้าที่สกัดรถ ก็ได้เข้ามาสอบถาม "ขอดูใบอนุญาติด้วยครับ" ยื่นให้
"ไปไหนมาครับ" ตอบไปว่า
"ไปเล่นดนตรีมาครับ" "กรุณาลงจากรถด้วยครับ" "เข้าไปนั่งต่อคิวเลยครับ" (แล้วจะถาม ู ทำไม ่ะ ) "นายนิรันดร"
"ครับ" "เป่าแรงๆนะครับ" "ปู๊ดดดด..."
...
"หนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ด"
"ไปที่รถครับ เดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่ขับรถให้" (จะพา ู ไปไหน ่ะ )
มารู้ตัวอีกที ก็มาอยู่ที่หน้า สน.บางซื่อ
ก็คือว่า...
วันที่ 25 ไปกินเหล้าที่ร้านของไอ้หนุ่ม(ร้านอยู่เย็น) ที่สวนจตุจักร(เปิดวันนั้นแหละ)
แล้วก็มากินต่อที่ร้านของพี่ต้น ที่ อตก สรุป... กินเหล้าตั่งแต่ 1 ทุ่ม ยัน เที่ยงคืนครึ่ง
เช้าวันเดิม เวลาประมาณ ตี 1 ครึ่ง
ตำรวจพาเดินเข้าไปที่ สน.พาไปพบตำรวจอีกคนให้เดินนำไป
แต่ก็แปลก... ไม่พาเข้าไปนั่งในห้องแอร์เพื่อสอบถาม กลับพาไปทางข้างๆ เข้าไปในห้องด้านหลัง "ถอดรองเท้าด้วยครับ" ถอดรองเท้าออก
"มาทางนี้ครับ" เดินตามไป ปั่ง!!! แกร็ก...
ฉิบหาย!!! นี่กูอยู่ในคุกนี่หว่า!!! ข้างในนั้น มีทางเดินอยู่ตรงกลางมีห้องอยู่ด้านข้างประมาณข้างละ 3 ห้อง
ก็มีคนนั่งอยู่ข้างในห้องบ้าง ตรงทางเดินบ้าง ประมาณ 10 กว่าคน นั่งบ้างนอนบ้าง แต่ทุกคนจะอยู่ในอาการเดียวกันคือ...เมา พอตั้งสติได้ ก็เลยเอามือถือออกมา...
กูจะโทรไปหาใครดีว่ะ
แต่ละคนก็คงกินเหล้าอยู่ตามจุดต่างๆทั่วกรุงเทพ... จะให้มันมา... เดี๋ยวก็ได้เข้ามานั่งอยู่ด้วยกันพอดี ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด...
"ฮาโหล"
"พ่อเหรอครับ อยู่ สน.บางซื่อ" "ไปทำอะไร" ...
สรุป... กว่าจะออกจากสน.ได้ ก็เกือบ ตี 5 ครึ่ง
เช้าของวันจันทร์ที่ 26 ก.พ. เวลาประมาณ 8.00 น.
ตำรวจได้นัดให้ทุกคนที่โดนจับไปเมื่อวานให้มารวมตัวกัน เพื่อที่จะไปศาล
เพื่อนร่วมเป่ารุ่นเดียวกัน ก็ทยอยกันมา และก็มีบางคนที่ยังอยู่ที่เดิม (คงขี้เกียจกลับบ้านมั๊ง) "ขอบัตรประชาชนด้วย" ยื่นให้
"เดี๋ยวขอพิมพ์เอกสารส่งยื่นฟ้องศาลก่อน" (เพิ่งจะพิมพ์เหรอ ่ะ) "มาเจอกันที่นี่...10โมง" (ห๊ะ...) สายๆของวันเดิม เวลาประมาณ 10.00 น.
"คนมันเยอะ เห็นมั๊ยเนี๊ย" (เห็น)
"เอกสารยังพิมพ์ไม่เสร็จ" (เหรอ) "ไปรอที่ศาล...บ่ายโมงตรง" (จ้าาาา...) บ่ายของวันเดิม เวลาประมาณ 13.00 น.
หน้าศาลแขวงพระนครเหนือถนนรัชดา อากาศกำลังร้อนได้ที่
เพื่อนร่วมเป่ารุ่นเดียวกัน ก็ทยอยกันมา ขึ้นไปนั่งรอบนชั้น 4 หน้าห้องพิจารณาคดี
สอบถามจากเจ้าหน้าที่ ที่ศาล เค้าบอกว่า สำนวนฟ้องจาก สน.บางซื่อ ยังมาไม่ถึง ก็เลยมีโอกาสได้คุยกับเพื่อนร่วมเป่ารุ่นเดียวกัน เป่ากันไปเท่าไหร่...
ไปกินที่ไหนกันมา...
จะโดนอะไรกันบ้าง... แล้วก็...
ันจะมากี่โมง ่ะ...
บางคนเป่าแค่ 57 มิลลิกรัมเอง (กฎหมายห้ามเกิน 50 )
แต่ไม่เห็นจะมีใครถึงร้อยสักคน สรุป... กูเป่าเก่งที่สุดในเพื่อนรุ่นเดียวกัน
บ่ายของวันเดิม เวลาประมาณ 14.30 น.
มีตำรวจนายนึงเดินขึ้นมา ถือเอกสารมาปึกนึง
"เอ้าๆ สน.บางซื่อ..ตามมาทางนี้"
เดินตามกันไปเข้าไปในห้องบัลลัง(ดูคล้ายๆในหนัง แต่เล็กกว่า)
มีคนนั่งอยู่บ้างแล้วสัก 10 คน
เข้าไปหาที่นั่ง สักพักก็จะมีคนทยอยๆกันเข้ามาเรื่อยๆ
แปปเดียวก็เต็มห้อง
ใน 1 ห้องบัลลัง น่าจะจุได้ซัก 50 - 60 คน มีประมาณ 10 ห้องได้
มีคนหลากหลายรูปแบบให้ดู ชาวบ้าน คนแก่ คนต่างด้าว (ตอนหลังมารู้ว่ามีหลายๆคดีจากหลายๆ สน.แต่ส่วนใหญ่ เป็นคดีเมาแล้วขับ สัก 70 เปอร์เซ็น) โอ้โห... คนเยอะขนาดนี้จะเสร็จกันกี่โมงว่ะเนี๊ย
บ่ายของวันเดิม เวลาประมาณ 15.00 น.
"ทั้งหมดยืนขึ้น ทำความเคารพผู้พิพากษา"
ทุกคนลุกขึ้นยืน ก้มตัวเล็กน้อย แล้วนั่งลง
"นายแดง" (นามสมมุติ) นายแดงลุกขึ้นยืน
"210 นะ" นายแดงพยักหน้า "ขับรถพ่วง 18 ล้อ ไม่มีใบอนุญาติ ต่างด้าว... หลายกระทงนะ" นายแดงพยักหน้าอีก
"ยอมรับมั๊ย"
"ยอมรับครับ" "ศาลพิพากษาให้......................................"
คดีเมาไม่ขับ ผู้พิพากษาก็แบ่งบทลงโทษกันเป็นกลุ่มๆไป
เช่น
รถเก๋งเป่าเกินร้อย รถเก๋งเป่าไม่เกินร้อย
รถมอเตอร์ไซด์เป่าเกินร้อย รถมอเตอร์ไซด์เป่าไม่เกินร้อย จำนวนเงินค่าปรับก็จะต่างกัน
เห็นเค้าว่ากันว่า ปรับเงินตามจำนวนล้อ
รถมอเตอร์ไซด์ก็ 2,000 บาท รถเก๋งก็ 4,000 บาท (โถ...นายแดง)
และถ้าใครเป่าเกิน 100 มิลลิกรัม ก็จะถูกควบคุมความประพฤติ
บำเพ็ญสาธารณะประโยชน์ต่อสังคม นับจำนวนเป็นชั่วโมงกันไป ยังมีอีกหลายคดี ที่น่าสนใจ
เช่น
"นายดำ นายเขียว นายเหลือง นาย...........
............" (นามสมมุติ) ชาวบ้านกลุ่มนึงประมาณ 15 คนลุกขึ้นยืน "เล่นพนันตีไก่... ยอมรับมั๊ย"
"ยอมรับครับ" พร้อมกับพยักหน้ากันหงึกๆ "ศาลพิพากษาให้ปรับคนละ 1,000 บาท"
เป็นต้น การพิพากษาจบลงด้วยความรวดเร็ว ผู้พิพากษาออกจากบัลลัง ทุกคนยืนขึ้นทำความเคารพ
สักพัก ตำรวจก็เรียกให้ทยอยไปจ่ายค่าปรับ
จ่ายเสร็จ ก็ให้ลงไปรับใบเสร็จชั้น 2 ช่องที่ 7
เพื่อเอาไปแสดงขอเงินค่าประกันตัวคืนที่สน. (20,000 บาท) กว่าจะเสร็จทุกอย่างเรียบร้อย ก็เกือบๆ 4 โมงครึ่ง
เสียเวลาไปเกือบทั้งวัน
สรุป... โดนปรับไป 4,000 บาท ถูกควบคุมความประพฤติ 1 ปี
ไปรายงานตัวที่ศูนย์ควบคุมความประพฤติ 3 เดือนครั้ง
และบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์อีก 24 ชั่วโมง ถูกต้องแล้วหล่ะครับ โดนแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก
มันทำให้เราพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นด้วย
กฎหมาย ไม่ได้ห้ามไม่ให้คุณกินเหล้า
แต่ห้ามไม่ให้คุณขับรถ หลังจากที่กินเหล้าแค่นั้นเอง แล้วถ้ามันเกิดอุบัติเหตุขึ้น...
อาจจะถึงแก่ชีวิตตัวเองหรือผู้อื่น ก็ตาม
จะต้องมีคนเสียใจกันมากขนาดไหน ลองคิดดูกันเอาเอง... บทสรุปทั้งหมดก็คือ...
ถ้าคุณคิดจะกินเหล้าแล้วต้องขับรถ
ก็ควรกินให้เกินตี 3 เพราะด่านปิดตอนตี 3
 February 20 suer yai fly on little wingwhen i'm sad
she comes to me
with a thousand smiles she...
give to me free
it's all right she said...
it's all right
take anything you want...
anything
" thank JIMI for concept album !! "
suer yai 3
June 19 ได้คำ แต่ " ไม่ได้ความ "
อัลบัมที่ 2 ของเสือใหญ่
ได้นักเขียนเนื้อเพลง ฝีมือสุดยอดหลายๆท่าน มาช่วยเขียน
ถ้าหากใครเคยอ่านเครดิตในปก ของศิลปิน หลายๆคน
ต้องคุ้นกับชื่อของท่านเหล่านี้แน่นอน เช่น...
พี่ใหญ่ ( อาทิตย์ สาระจูฑะ )**พี่ดี้ ( นิติพงษ์ ห่อนาค )
**พี่เป๋า ( กมลศักดิ์ สุนทานนท์ )**พี่ตู๋ ( ปิติ ลิ้มเจริญ )
**พี่ศล ( กุศล เหล็กศิริ )**พี่ลี ( ชาลี สาลี่ )**พี่นวฉัตร.......
และ..... น.น. ณ นนท์ ??????????
ใครว่ะ!!!!!! เห้ย มึงเป็นใครว่ะ อาจหาญ มาเขียนเนื้อเพลงให้
แสดดดดดดดดดดดดดด
อ่า.... คือว่า
น.น. ณ นนท์ ย่อมาจาก
หนุ่ม+นิ บ้านอยู่นนทบุรี -*-'
หนุ่มกับผม ได้รับความไว้วางใจจาก พี่ใหญ่ ให้เขียนเนื้อเพลงได้...
......1 เพลง
ตอนแรกขอไว้ 2 แต่หลังๆ เริ่มเปลี่ยนใจ บอกกับหนุ่มว่า
" เอาเพลงแรกให้รอดก่อนเหอะมึง "
เพลงนี้ เป็นเพลงที่มีจังหวะเร็วที่สุดในอัลบัม มีเนื้อให้เขียนอยู่นิดนึง
เมื่อเทียบกับเพลงอื่นๆ .....อ่า แจ่ม
ม่ะ!! มาลองดูกัน
หลังจากนั้น น.น. ณ นนท์ ได้พยายาม สร้าง "คำ" สร้าง "เรื่อง"
จนเป็นที่น่าพอใจ เสร็จมาเป็นเนื้อเพลง พร้อมอ่าน จนได้
มานั่งดูกัน....อืม
โหย ผ่านแร้วววว เนี๊ย
แจ่มๆๆๆ
พรุ่งนี้เอาไปส่งที่ตึกกันเว๊ย...
วันรุ่งขึ้น...
เอาเนื้อเพลง พร้อมอ่าน ของ น.น. ณ นนท์ ขึ้นกระดาน ให้พี่ใหญ่ดู
ฮ่าๆๆ.... ( พี่ใหญ่ ชอบหัวเราะแบบนี้ )
...ได้คำ แต่ " ไม่ได้ความ " ว่ะ ฮ่าๆๆ....
แฮะๆๆ.... ( อันนี้ น.น. ณ นนท์ หัวเราะเอง )
ลบทิ้งครับ..... ลบทิ้งกันเห็นๆเลยครับ
สรุปว่า เพลงที่เขียนมา ผ่านแค่ 1 วรรค ( 6 พยางค์ ) โอ้ พระเจ้า!! ยอด
พี่ใหญ่ก็เริ่มแนะแนวทางของ "ความ" เพลง ของ "คำ" เพลง
แล้วก็บอกให้เขียนกันใหม่ เดี๋ยวเข้ามาดู!!! โห...
เริ่มกันใหม่เลยครับ นั่งตาแหก กันอยู่ในห้องประชุม
ปรับปรุง "ความ" "คำ" กันใหม่ ที่คิดว่าดี
ช่วยกันยำ อยู่สักชั่วโมงสองชั่วโมง กลายเป็นเนื้อเพลง พร้อมอ่าน เกิดขึ้น
มาอีก.... 1 เพลง
พี่ใหญ่เปิดประตูเข้ามา "ฮ่าๆๆๆ" ( หัวเราะอีกแระ )
มองกระดาน....
"อืม ดีขึ้น พอได้ พอได้"
การ"ตัดขอบ"เพลงครั้งที่ 1 กำลังจะเริ่มขึ้น
แล้วแกก็เริ่มสอนการเขียนเพลง การสร้าง "ความ" การใช้ "คำ" สัมผัส
อื่นอื่นอีกมากมาย ที่เราไม่เคยรู้มาก่อน
เช่นเรื่องง่ายๆอย่าง...
โน๊ตแรกของท่อน a1 กับ a2 มีเมโลดี้ ที่เหมือนกัน นอกจาก สัมผัสแล้ว
เราต้องมาดูกันที่ วรรณยุกต์ ด้วย
เช่น a1 ใช้เสียง สามัญ แต่ a2 ดันใช้เสียงจัตวา แต่ร้องแล้วไม่เพี๊ยนหู
ก็ยังไม่ดีพอ.....
พี่ใหญ่บอกว่า เพลงที่พี่ใหญ่เขียน บางคำ แกก็โกง วรรณยุกต์ เหมือนกัน
แต่ต้องดูว่าเขียนให้ใครร้อง คนฟังจะเชื่อหรือไม่ จะรู้สึกเพี๊ยนหูหรือเปล่า
( แหม ก็พี่แกเขียนให้พี่ป้อมร้องนี่หว่า )
ยังมีเรื่องคำเบ็ดเสร็จ ที่อ่านแล้วเข้าใจได้ในประโยคเดียว ไม่ต้องรอฟังวรรคต่อไป
...อื่นอื่นอีกมากมาย
สรุป พี่ใหญ่ให้กลับมาเพิ่ม "ความ" ของเพลง ให้น่าสนใจขึ้น "คำ" ของเพลง
ให้มันดีกว่านี้ กลับบ้านไปแก้ อาทิตย์หน้าเอามาใหม่
ก่อนกลับ พี่ใหญ่เดินมาตบใหล่ แล้วบอกว่า " มีแวว มีแวว...ฮ่าๆๆๆ "
น.น. ณ นนท์ ก็เลยยิ้มเจื่อนๆ แล้วกลับบ้านไป....
หลังจากวันนั้น น.น. ณ นนท์ เริ่มใช้กำลังสมองกันอีกครั้ง
โดยการ.....เขียนเนื้อเพลงกันทาง msn!!!!
ใช่แล้วครับ msn แชท กันนี่แหละ ( แต่งกันต่อหน้าไม่ได้ เด๋วชวนกันกินเหล้า )
วันนั้น แชท กันอยู่ตั่งแต่ 1 ทุ่ม ไปจนถึงตี3... เลิก อึดอัดฉิบหาย!!!..
แต่มันก็ work น๊ะ.... เป็นอย่างงี๊ อยู่ 3 วัน
"ความ" เริ่มดีขึ้น มี"คำ"มันส์ๆ เกิดขึ้น...
อ่า เสร็จแล้วค้าบบบ...เนื้อเพลง พร้อมอ่าน เพลงใหม่
แต่คราวนี้ไม่แน่ใจเลยสักนิด ว่าจะผ่าน...
เอาว่ะ!!! พรุ่งนี้เอาไปส่งที่ตึกกัน
วันรุ่งขึ้น...
เอาเนื้อเพลง พร้อมอ่าน ของ น.น. ณ นนท์ ขึ้นกระดานให้พี่ใหญ่ดู
พี่ใหญ่มองกระดาน ฮ่าๆๆๆ ( ...... )
"อืม ดีขึ้น พอได้ พอได้" ( เอาอีกแล้ว )
การ"ตัดขอบ"เพลงครั้งที่ 2 กำลังจะเริ่มขึ้น
พี่ใหญ่แกเขียนเองเลยครับ เพิ่ม "ความ" เสริม "คำ" แก้นู้นแก้นี่
ดูแกคิดแล้ว เราได้เห็นวิธีการของคนที่ใช้สมองอย่างชำนาญมานานจริงๆ
ลองปรับลองใช้ "ความ" และ "คำ" ที่เราไม่เคยคิดมาก่อน ออกมาอย่างมากมาย
ตอนนี้ น.น. ณ นนท์ เริ่มรู้แล้วว่า การเขียนเนื้อเพลง เป็นเรื่องที่ยาก มาก
ต้องอาศัย การเป็น นักคิด นักอ่าน นักพูด นักเขียน นักฟัง นักดู ที่ดี
และต้องมีการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ประสบการณ์ ความคิดที่กว้างไกล
ไม่ปิดกั้น และ ไม่ดูถูก บางอย่างที่คิดว่าไม่ดี
รวมถึงรสนิยมของคนเขียนอีก( ผมว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นของงาน ศิลปะ ทุกแขนง )
พี่ใหญ่บอกว่า กว่าจะเป็นพี่ใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้...ไม่ใช่ง่ายๆ
ตอนแกเริ่มเขียนเพลงใหม่ๆ
แกเขียนเพลง 10 เพลง ผ่านแค่ 1 เพลง ก็พอใจแล้ว
แต่ตอนนี้
แกเขียนเพลง 10 เพลง มี 1เพลง ที่ไม่ "โดน "คนฟัง แกก็กลุ้มแล้ว....
....โอ้ สุดยอดหว่ะ ( มีแอบนึกในใจ..แล้วผมต้องเขียนมาให้พี่ดู 10เพลง ป่าวคับ )
สรุป... น.น. ณ นนท์ ก็ต้องกลับไปแก้
พี่ใหญ่ทิ้ง "คำ" เอาไว้ให้เป็น ไอเดีย เฉยๆ กลับไปดู "ความ" ของเพลงใหม่
เอาให้ ชัดเจนกว่านี้ อาทิตย์หน้าเอามาใหม่
เฮ้อ.... กลับบ้านดีกว่า
ตอนนี้ น.น. ณ นนท์ เริ่มรู้สึกว่า " ได้ความ " บ้าง แต่ไม่ได้ " คำ " ซะแล้ว
"ความ" ของเพลงคือสิ่งสำคัญ "คำ" ของเพลงคือสิ่งที่เพิ่มให้เพลง มีรสชาติที่ดี
เริ่ม " ได้ความ " บ้าง แต่รสชาติ ยังจืดๆ อยู่
บางครั้งก็กลัวมันจะจืดเกินไป ใส่น้ำปลาไปสองขวด
บีบมะนาวหมดไปสามต้น ....กินกันไม่ได้
อืม...การปรุงรสเริ่มยากขึ้นทุกที
แต่ก็ยัง พยายาม พยายาม และพยายาม กันเต็มที่
และแล้ว.......
มันก็เสร็จ เป็นเนื้อเพลง พร้อมอ่าน ที่พอใจที่สุดแล้ว สำหรับ น.น. ณ นนท์
เต็มเหนี่ยวแล้วเว๊ยยยยย!!!!
ส่ง เมล เนื้อเพลงไปที่ตึก ปิด คอมป์
เข้านอน....
พรุ่งนี้ไปตึก ยังไง ก็ต้องเอาให้เสร็จ...........
วันรุ่งขึ้น...
เอาเนื้อเพลง พร้อมอ่าน ของ น.น. ณ นนท์ ขึ้นกระดาน ให้พี่ใหญ่ดู
" ยังไงเพลงนี้ ต้องเสร็จวันนี้ ฮ่าๆๆๆ "
การ"ตัดขอบ"เพลงครั้ง สุดท้าย... กำลังจะเริ่มขึ้น
ผมขออนุญาติ ไม่เล่ารายละเอียด เกี่ยวกับการตัดขอบเพลงของพี่ใหญ่
แต่จะอธิบายว่า.....
เนื้อเพลงของ น.น. ณ นนท์ อยู่ฝั่งซ้าย เขียนด้วยปากกา สีน้ำเงิน
เนื้อเพลงที่ถูก ตัดขอบ จะอยู่ฝั่งขวา เขียนด้วยปากกา สีแดง
3 - 4 ชั่วโมง ผ่านไป.......
ผลคือ....
สีแดง ชนะ สีน้ำเงิน ด้วยผลคะแนน ที่ขาดลอย......
จากเนื้อเพลง พร้อมอ่าน กลายเป็นเนื้อเพลง พร้อมร้อง จนได้ ในที่สุด....
ขอขอบคุณ พี่ใหญ่ ที่ให้โอกาส
ขอขอบคุณ ทุกท่าน ที่อ่านจนจบ
ขอขอบคุณ ทุกท่าน ที่ซื้อ งานของ เสือใหญ่(ของแท้) ในอัลบัมแรก
ขอขอบคุณ ทุกท่าน ที่คิดจะซื้อ งานของ เสือใหญ่(ของแท้) ในอัลบัมที่ 2
ขอบคุณมากครับ........
ป.ล. ใครคนไหนทีรู้จักกรู ไม่ซื้อ กรู ถีบ!!!!
May 16 เพลงสุดท้ายจาก..." พี่ศล "
เวลาประมาณ 10 โมงของเช้าวันที่ 28 ธันวาคม 2548 .....ก่อนวันสิ้นปี3วัน
ผมได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่มาจากไอ้เมา ในขณะที่ยังนอนหลับอยู่... ด้วยความงัวเงีย กดรับ..... มันพูดออกมาเพียงแค่ประโยคเดียว อย่างชัดเจนที่สุดว่า "พี่ศล ตายแล้ว"
ผลการชันสูตรของแพทย์คือ หัวใจหยุดทำงานในขณะนอนหลับ เป็นเพราะ พี่ศลพักผ่อนน้อยมาหลายวัน จากการทำงานหนัก และคืนวันที่ 27 มีการกินเลี้ยง เนื่องจากใกล้เทศกาลปีใหม่ เป็นผลทำให้ร่างกายของพี่ศล ปิดตัวเองไป อย่างถาวร.....
กุศล เหล็กศิริ หรือพี่ศลของพวกเรา หรืออาจารย์กุศลของไอ้กวาง (พี่ศลเคยเป็นอาจารย์มันตอนสมัยที่มันยังเรียนอยู่) เป็นนักแต่งเพลงฝีมือเยี่ยมของต้นสังกัดของวงเรา เพลงที่พี่ศลแต่งมีมากมาย ทุกคนต้องเคยได้ยินและร้องตามได้แน่ๆ ในอัลบัมแรกของพวกเราก็มีผลงานของพี่ศลอยู่ 1 เพลง (เท่าที่ได้)
และอีกหลายเพลงที่ ดังระเบิด จนทำให้ศิลปินกลุ่มนึง มีชื่อเสียง และออกผลงานมาอย่างต่อเนื่องจนถึงทุกวันนี้...
...ผมคาดว่าศิลปินกลุ่มนั่นคงจะ ติดธุระ จริงๆ ทำให้ไม่สามารถมาในวันที่ร่างของพี่ศล อยู่กับพวกเราใน วันสุดท้าย ได้
....................
อีก 4 เดือนต่อมา.....
ผมกับหนุ่มเข้าไปที่ออฟฟิต เพื่อที่จะเอาเนื้อเพลงที่ช่วยกันมั่วไปให้พี่ใหญ่ดู (เด๋ววันหลังจะเล่าให้ฟัง) พี่ใหญ่บอกว่า "เฮ้ย! พี่ศล ส่งเพลงมาให้พวกมึงเพลงนึง" ......ง่าาาาา ความจริงคือ แฟนของพี่ศล เอาเพลงที่พี่ศลเคยแต่งไว้ เอามาให้พี่ใหญ่ แล้วบอกว่า "พี่ศล ฝากเพลงนี้ให้ เสือใหญ่" ......อ่าาาาา
ก็เลยลองเปิดฟังกันดู ในเดโมนั้นเป็นเสียงของพี่ศล ที่ร้องเอง เล่นกีต้าร์เอง... โอว์... ฟังครั้งแรก เพราะเลยครับ ร้องตามได้เลย เนื้อหาอบอุ่นกินใจ สมกับเป็นเพลงของพี่ศลจริงๆ พี่เขียด (โปรดิวเซอร์ของพวกเรา) บอกว่าเคยขอซื้อเพลงนี้กับพี่ศลแล้ว แต่พี่ศลไม่ให้ จะเก็บเอาไว้เอง(พี่ศลมีโครงการจะออกอัลบัมของตัวเอง)
สุดท้ายเพลงนี้ ก็เลยตกเป็นของพวกเราชาวคณะเสือใหญ่... ขอบคุณคร้าบบบพี่
....................
ในคืนนั้นเอง.....ที่ "สตูดิโอบุญรักษา"
พวกเรามารวมตัวกัน นั่งฟังเพลงของพี่ศล และหาแนวทางของดนตรีที่เหมาะสม แต่ก่อนที่จะทำสิ่งใดๆกับเพลงนี้ พวกเราต้องส่ง ซ๊อตแมสเสส ไปบอกพี่ศลให้รู้ซะก่อน!! โดยการเตรียม ธูป คนละหนึ่งดอก พิมพ์ข้อความ แล้วกดส่งได้เลยย!! ....ง่าาาาา
เพลงนี้เป็นเพลงที่มีเนื้อที่แสนจะอบอุ่น ทำนองเพราะ ฟังง่าย เหมาะให้คนที่ดูแล้ว อบอุ่น ขับร้องยิ่งนัก...ไม่ใช่ไอ้หนุ่มแน่ๆ(ความคิดแรก) แต่ความจริงแล้วถ้าคนที่รู้จักไอ้หนุ่มจริงๆมันเป็นคนอบอุ่นนะ ออกจะร้อนๆด้วยซ้ำ (ผมเหงื่อกบาลแตกหลายครั้ง เวลาที่อยู่กะมัน)
ก็เลยต้องทำดนตรีของเพลงนี้ให้เข้ากับบุคลิกของมันคือ... อบอุ่น ปนร้อนผ่ะผ่าว
....................
เมื่อวานนี้.....
หลังจากวันนั้น ดนตรีของเพลงนี้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้น... จากการรวมหัวของพวกเราอย่างจริงจัง มีการรื้อทิ้ง แล้วแก้ไขอยู่หลายๆครั้ง ...ยากครับ ยากมาก เป็นเพลงที่ฟังง่ายแต่ทำยาก ต้องทำให้ ฟังเป็นเสือใหญ่ ต้องทำให้ดีที่สุด และที่สำคัญ พวกเราต้องทำให้สุดฝีมือ
โดยเฉพาะท่อนโซโล่ พวกเราช่วยกันคิด ไอ้กวาง ผม รวมทั้งไอ้หนุ่มด้วย เวลามันเมา(กำ)
คิดเสร็จ ก็มานั่งฟังกัน... "โว้!!! เพลงโคตรอบอุ่นเลย โซโล่ ฟังแร้วต้องยิ้มดิ กรูฟังแล้วกรูอยากจะร้องให้ เอาใหม่ๆ" คิดเสร็จ ก็มานั่งฟังกัน... "เห้ย แสดดด... มันหนุกไปป่าวว่ะ กรูจะลุกขึ้น แดนส์ อยู่แร้วเนี๊ย"
.......เฮ้อ
สุดท้ายก็เลยบอกไอ้กวางให้ส่ง ซ๊อตแมสเสส ไปบอกพี่ศลอีกที ให้พี่ศลส่งโน๊ตโซโล่กลับมาให้ด้วย ...ไอ้กวางบอกว่า "ส่งไปหลายแมสเสสแล้ว พี่ศลยังไม่ตอบกลับ มันไกล"
....................
วันนี้.....
ขณะที่กำลังเขียนบล๊อกนี้อยู่.... พี่เขียดกำลังฟังดนตรีเพลงของพี่ศลเพลงนี้อยู่ ที่ "สตูดิโอบุญรักษา" ยังไม่รู้ว่าจะต้องแก้กันใหม่อีกหรือป่าว ง่า....ต้องเข้าไปด้วยนะเนี๊ย แต่ไม่ค่อยสบาย ไอ้หนุ่มบอกให้อยู่บ้าน พักผ่อน
"ความจริงง่ะ กรูก็ไปไหวแหละ แต่ กูอู้เว๊ย แสดดดดดดดดดด"
....................
พวกเราชาวคณะเสือใหญ่ขอสัญญาครับ ว่าจะทำเพลงนี้ให้ดีที่สุด ให้สมกับที่พี่ศลรักเพลงนี้ ให้สมกับที่พี่ศลรักพวกเรา.... พวกเราเสือใหญ่ทุกคน รักพี่ศลครับ....
พวกเราเชื่อว่า.. ในตอนนี้ พี่ศลจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ที่นั่นจะต้องมีเพลงดีๆ เพราะๆ ฟังกันอย่างมีความสุขตลอดไป
....................
"คำบางคำ บวกกับความจริงใจ เปลี่ยนเป็นกำลังใจให้กัน คำคำนึง ที่เธอบอกกับฉัน ว่าเราจะรักกันตลอดไป" บางส่วนจากเพลง " หายเหนื่อย "
เนื้อร้อง ทำนอง โดย กุศล เหล็กศิริ เรียบเรียง โดย เสือใหญ่
....................
บางส่วนของเพลงที่พี่ศลแต่งแล้ว "ดังระเบิด"
"ยอมรับว่าฉัน บางทีก็หลง ทางไปหน่อย ไป อายุธยา แค่เนี๊ย ไทรน้อย......" ( พี่ศลแกเล่นของแกเองน๊า กรูป่าว ) May 03 "เสือใหญ่2รักสงบ"แต่ถึงรบไม่ขลาด.......
กรุณาเตรียมตัวเตรียมตังค์ของท่านไว้ให้ดีๆ อีกไม่นานแร้วคับท่าน!!!
ขออภัยด้วย*** ที่ช่วงนี้อาจห่างหายไปจากวงการนักดื่มไปนาน....
ขอบคุณมาก*** ที่หลายๆท่านยังคงชักชวน และหลอกล่อต่างๆนาๆ เพื่อที่จะให้ข้าพเจ้าไปร่วมสังสรรค์กับท่าน
หึหึ.. หึหึ..
"งานเยอะเหรอพี่นิ สู้สู้นะ" "อยากฟังแร้วอ่า ออกเร็วๆน๊า" "ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรพี่ ไว้วันหลังก็ด้ายย" "มาป่าว เพ่ส์ สาวตรึมเรยย" "......" "......"
หึหึ.. หึหึ..
เห้ยย!!!
กูอยากจะบอกว่า กูก็ว่าง แต่กรู... หมดตูดโว๊ยยยยยยยยยยย!!!!!
ป.ล. เค้าไปได้หมดแหละ แต่เลี๊ยงเค้าด้วยน๊า น๊า...
|
|||||
|
|
